امام كاظم عليه السلام طبق حديثي در اصول كافي فرمود:

شخصي از پدرم امام صادق عليه السلام پرسيد: هنگامي كه انسان قصد كند طاعت يا معصيتي بجا آورد، آيا ملائكه موكل بر اعمال انسان مي دانند او چه قصدي دارد؟

فرمود: آيا بوي خوش و طيب ، و بوي ناخوش و خبيث ، باهم مساوي است ؟

عرض كرد: نه .

فرمود: وقتي انسان قصد مي كند كار نيكي را انجام دهد، از نفس او بوي خوشي خارج مي شود. و هرگاه قصد انجام كار زشتي را دارد، بوي بدي از او بيرون مي آيد.

به اين ترتيب ، فرشتگان از طريق استشمام بوي خوش و ناخوش پي مي برند كه قصد انسان چيست . اگر قصد خير داشته باشد هر چند عمل خير از او صادر نشود، ثواب آن را در پرونده اش ثبت مي كنند. و اگر قصد شر داشته باشد تا زماني كه عمل از او سر نزد، عقاب برايش منظور نمي شود.